Moe, maar niet moedeloos.
Na de geslaagde brunch met de collega’s op 29 oktober en het
leuke verjaardagsetentje bij haar schoonzus Monique op 30 oktober was (Mar)leen
op 31 oktober heel vermoeid.
We dachten dat de feestjes de oorzaak van deze vermoeidheid
waren.
In de nacht van 31 oktober op 1 november kreeg (Mar)leen echter last van
een algemene malaise. Ze had hoofdpijn, rugpijn, pijn in de armen en pijn op de
borst. In deze nacht ging (Mar)leen ook ontzettend veel naar de wc. Ze heeft
deze nacht bijna niet geslapen.
De pijnstilling begon na een tijdje te werken. (Mar)leen werd
rustiger en begon gemoedelijker te slapen. De nacht van 1 op 2 november was dan
ook een rustige nacht.
Op vrijdag 2 november heeft (Mar)leen bijna heel de dag
geslapen. Het eten en drinken werd terug op gang gezet door muizenslokjes water
en partjes van clementines. Hoewel ze zeer moe was kwam ze soms nog spitant uit
de hoek.
In de namiddag kwam de huisarts die een bloedproef heeft afgenomen.
s ’Avonds werd de tafel aan het bed van (Mar)leen gedekt en werd al iets meer vocht en
voedsel gegeven. Dit waren wel nog muizenporties.
Op zaterdag 3 november kwamen de bloedresultaten binnen. Op
basis van deze bloedresultaten besliste de huisarts in samenspraak met de
dienst oncologie om (Mar)leen op te laten nemen in het ziekenhuis.
In het ziekenhuis werd een ECG (elektrocardiogram) genomen.
Hieruit kon afgeleid worden dat (Mar)leen zeer grote hartritmestoornissen had. De
cardioloog zei dat (Mar)leen een groot hartinfarct had gehad vermoedelijk in de
onrustige nacht van 31 oktober op 1 november. Het gevolg van dit infarct is dat
de pompcapaciteit van het hart gedaald is van 60% naar 30%.
Vermits (Mar)leen door de chemo een zeer lage concentratie
aan bloedplaatjes heeft kunnen de standaard chirurgische ingrepen niet plaats
vinden. (Mar)leen wordt gemonitord op een intensieve afdeling en krijgt medicatie
om de hartslag te laten dalen.
Marleen is zeer zwak en moe maar zeker niet moedeloos.
Piet en (Mar)leen
Reacties
Een reactie posten